Krzysztof Roguski

Krab i żaby

W oczku wodnym pełnym żab
Jeden chciał zamieszkać krab.
Żaby kraba nie widziały,
Więc się wszystkie rozkumkały:
„Spójrz no tylko na mnie krabie,
Na te moje udka żabie,
Jak na brzuszku i na boczku
Pływam zgrabnie po tym oczku.
Przyjrzyj no się z każdej strony...
Czyżbyś nie chciał takiej żony?”
Wnet się obok druga mości
I zachwala się z zazdrości:
„Ja ci mówię, że ta młoda
W wodzie rusza się jak kłoda.
Ja mam za to doświadczenie,
Więc twe życie w mig odmienię.
No więc chodźmy. Na początek

Afera

W całym domu już od rana
Jest afera niesłychana:
Na podłodze, obok biurka,
Trzy leżały ptasie piórka.
A gdzie ptaszek? Właśnie, gdzie?
Gdzie, biedaczek, podział się?
Może w chwili tej radości
Chciał skorzystać raz z wolności?
Lecz nikt okna nie otwierał...
I stąd właśnie ta afera,
No bo gdyby je otworzył
To by sobie ptaszek pożył,
A tak kot, niby leniwy,
Leży syty i szczęśliwy.