Niepłodność - Największy problem współczesnych czasów

O niepłodności możemy mówić w przypadku, kiedy pomimo rocznego współżycia seksulanego z przeciętną częśtotliwością trzech do czterech stosunkow tygodniowo, bez zastosowania jakichkolwiek środków antykoncepcyjnych, kobieta nie może zajść w ciążę. Problemem nieplodności dotknięte jest około 10 do 15 % par w wieku reprodukcyjnym. W przypadku 35 % par, przyczyna niepłodności jest po stronie kobiety i tyleż samo po stronie mężczyzny, natomiast zaledwie 10% jest wynikiem problemu u obojga. Dla 20% przypadków nie jest możliwe do określenia, co jest jednoznaczną przyczyną, tzw. nieplodność idiopatyczna. 
 
W przypadku bezpłodności możemy powiedzieć włówczas, kiedy dochodzi do trwałej niemożności posiadania potomstwa z powodu np. braku jajnków u płci żeńskiej bądź jąder u płci męskiej. 
 
Istnieją dwa rodzaje niepłodności:
sterilitas - czyli trwała niemożność zajścia w ciążę. 
infertilitas - niemożność donoszenia ciąży.
 
Do czynników zależnych od kobiety należą:
1. Czynniki ogólnoustrojowe takie jak: choroby tarczycy, przyczyny psychogenne, choroby nadnerczy, alkoholizm, poważne schorzenia nerek i wątroby, otyłość lub nadmierna chudość;
2. choroby weneryczne;
3. choroby przysadki mózgowej, takie jak: hiperprolaktynemia, zespół Kallmanna, niedoczynność przysadki mózgowej;
4. Choroby jajników, powodujące zaburzenia jajeczkowania, takie jak: Zespół policystycznych jajników (PCOS), przedwczesna menopauza, zaburzenia ciałka żółtego, rak jajnika, nieprawidłowa budowa jajnika jak np. zespół Turnera;
5. Choroby jajowodów, które powodują niedrożność jajowodów, uniemożliwiającą tym samym zapłodnienie komorki jajowej, takie jak: zrosty otrzewnowe w miednice małej, endometrioza oraz choroby zapalne miednicy małej, przeważnie wywołane poprzez Chlamydia trachomatis;
6. Choroby macicy, takie jak: mięśniaki macicy, zaburzenia rozwojowe macicy oraz zespół Ashermana, czyli tzw. zrosty wewnątrzmaciczne;
7. Choroby szyjki macicy, takie jak: nieprawidłowości śluzu szyjkowego co z kolei uniemożliwia transport nasienia do światła macicy, przeciwciała przeciwspermowe oraz zwężenie szyjki macicy;
8. Choroby pochwy, tj. wszelkie choroby ktore prowadzą do zwężenia światła pochwy;
9. Oraz czynniki genetyczne, w tym przypadku zespół Turnera czyli obecność tylko jednego chromosomu X.
 
Do czynników zależnych od mężczyzny zaliczamy:
1. Choroby ogólnoustrojowe a wśród nich: choroby tarczycy, niedoczynność przysadki mózgowej, czynniki psyhcologiczne, niedorozwój gonad, hiperprolaktynemia, impotencja oraz zażywanie narkotyków, bądź leków takich jak: ketokonazol, spironolakton, guanetydyna, cymetydyna oraz leki przeciwnowotworowe;
2. Choroby jąder, jak np. nieczynność idiopatyczna, nowotwory jąder, urazy jąder, wnętrostwo, wodniak jądra, żylaki powrózka nasiennego, uszkodzenie jąder w przebiegu chorób wirusowych typu swinka;
3. Zaburzenia genetyczne, takie jak: mutacja genu CFTR, między innymi odpowiadającego za wrodzony niedorozwój nasieniowodów, mutacje lub mikrodelecje w regionie AZF na długim ramieniu chromosomu Y, zaburzenia kariotypu, jak np. zespół Klinefeltera, zespół Kallmanna, zespół Pradera-Williego;
4. Do innych przyczyn niepłodności męskiej należą: stany zapalne w obrębie układu rozrodczego, takich jak np. zapalenie gruczołu krokowego bądź zapaleniejader, najądrzy oraz pęcherzyków nasiennych, spodziectwo oraz ejakulacja wsteczna.
 
W zależności od tego, co jest przyczyną niepłodności, stosuje się różne sposoby jego leczenia, takie jak: 
1. W przypadku niedrożności układu rozrodczego zarówno u kobiet jak i mężczyzn, stosowanie rozwiązań chirurgicznych, jak zabiegi chirurgiczne udrażniające;
2. Stymulacja spermatogenezy;
3. W przypadku zaburzeń owulacji poprzez wprowadzenie leczenia farmakologicznego Klomifenem, ktorego celem jest stymulacja owulacji;
4. Inseminacje domaciczne (zabiegi IUI)
5. Zapłodnienie pozaustrojowe (IVF, z angielskiego In Vitro Fertilization, zwane też sztucznym zapłodnieniem. 
 
W przypadku zapłonienia sztucznego wyróżniamy parę rodzajów zabiegu In Vitro:
1. IMSI, z angielskiego Intracytoplasmic Injection With Morpholigically Selected Sperm, i polega ono na docytoplazmatycznym wstrzyknięciu plemnika do komórki jajowej-oocytu. Poprzedza ją dokładna ocena morfologiczna komórki plemnikowej, dokonywana w powiększeniu 6000x w porównaniu do tradycyjnej metody ICSI 400x. Na podstawie wielu badań przeprowadzonych w ośrodkach w Niemczech, Austrii oraz Izraelu, stwierdzono że metoda IMSI pozwala na dużo dokladniejsze wyselekcjonowanie prawidlowych pelmników, ktore następnie zostają wstrzykiwane do komórek jajowych. Tak dokladnie przeprowadzana ocena morfologiczna zwiększa szanse na zapłodnienie oraz znacznie obniża ilość powstałych następnie nieprawidłowych genetycznie embrionów, co z kolei mogłoby powodować wczesne poronienia. Ocena morfologiczna w tak dużym powiększeniu zatem skutkuje zatem zwiększeniem szans na otrzymanie ciąży a jednocześnie zmniejszeniem przypadków wczesnych poronień związanych z uszkodzeniem bądź nieprawidłowością genetyczną zarodków. W Polsce po raz pierwsz zastosowano metodę IMSI 29 września 2006, a podjęli sie przeprowadzenia tego zabiegu dr. Krzysztof Grettka oraz dr Mariusz Kiecka.
2. ICSI, z angielskiego Intracytoplasmic Sperm Injection, zabieg w ktorym pojedynczy plemnik zostaje "wstrzyknięty" do komórki jajowej.
3. ZIFT z nagielskiego Zygote Intrafallopian Transfer, tj. zabieg w którym uprzednio pobrana komórka jajowa zostaje zapłodniona a następnie umieszczona w jajowodzoe bądź w jamie macicy.
4. GIFT z angielskiego Gamete Intrafalloplan Transfer, tj zabieg, w ktorym uprzednio pobrana komorka jajowa, zostaje umieszczona w jajowodzie wraz z plemnikami, wskutek czego do zapłodnienia dochodzi w świetle jajowodu.

 

Zapraszamy do wymiany doświadczeń i informacji na powyższy temat na naszym
forum dyskusyjnym