Inseminacja (IUI)

Inseminacja domaciczna (IUI)

Inseminacja domaciczna (IUI) to najprostsza i najstarsza metoda leczenia niepłodności. Jest to zabieg, polegający na tym, że podane zostaje do wnętrza jamy macicy odpowiednio przygotowane nasienie.

 

Wskazania do inseminacji występują w następujących przypadkach:

- nieprawidłowości nasienia, np. zbyt małej ilości plemników o ruchu prawidłowym bądź zbyt małej ich liczbie,

- obecności wrogiego śluzu w szyjce macicy dla plemników,

- niepłodności przebiegającej z towarzyszącą jej endometriozą.

- niepłodności niewyjaśnionej - idiopatycznej,

- banku nasienia (autokonserwacji nasienia w przypadku leczenia onkologicznego bądź użycia nasienia dawcy)

- braku możliwości odbycia stosunku płciowego z powodu: pochwicy, zaburzeń ejakulacji lub paraliżu),

- oraz w niektórych przypadkach obecności przeciwciał plemnikowych.

 

W celu właściwego przygotowania się do zabiegu inseminacji, należy poddać się odpowiednim badaniom: kobieta - badaniu hsg (badanie drożności jajowodów), mężczyzna - podstawowym badaniom nasienia, a czasem dodatkowo badaniu bakteriologicznemu nasienia. Dodatkowo kobieta powinna przejść badanie, wykluczające infekcje narządu rodnego. Obydwoje - badaniom pod kątem chorób przenoszonych drogą płciową.

 

Inseminację wykonuje się zarówno w cyklu spontanicznym, czyli w takim, w którym nie stosuje się żadnych leków stymulujących owulację, jak i w cyklu stymulowanym. W cyklu stymulowanym, w którym planuje się zabieg, jeszcze przed jego rozpoczęciem ustala się z lekarzem prowadzącym harmonogram przyjmowania lekarstw: środków doustnych lub zastrzyków w celu stymulacji owulacji. Jest to farmakologiczne wywoływanie dojrzewania więcej niż jednej komórki jajowej, gdyż obecność 2-3 dojrzałych pęcherzyków może znacznie zwiększyć szanse powodzenia zabiegu.

W ok. 9-10 dniu cyklu od pierwszego dnia miesiączki, przeprowadzone zostaje badanie USG celem oceny wzrostu pęcherzyków, tzw. monitoring. Badanie to jest czasami powtarzane co 2-3 dni, co pomoże ustalić właściwy moment przeprowadzenia zabiegu, tj. w czasie owulacji. Niektóre sytuacje wymagają przeprowadzenia dodatkowych badań hormonalnych bądź wykonywania testów owulacyjnych z moczu.

W dniu wykonania inseminacji, partner ma dostarczyć nasienie uzyskane w domu bądź w klinice - w przypadku inseminacji nasieniem partnera. Jeżeli jednak do inseminacji użyte zostanie zamrożone nasienie dawcy z banku nasienia, zostaje ono przedtem odpowiednio przygotowane w pracowni andrologicznej, mianowicie: zostają oddzielone plemniki od pozostałych frakcji nasienia, pobudza się zdolność zapładniającą plemników oraz selekcjonuje się plemniki o najlepszym ruchu. W sytuacji, gdy parametry nasienia są ekstremalnie zaniżone, zabiegu inseminacji się nie wykonuje.

Inseminacja domaciczna to zabieg stosunkowo prosty. Przeprowadza się ją w warunkach ambulatoryjnych w gabinecie ginekologicznym. Pacjentka zgłasza się na ustaloną wcześniej godzinę, przeważnie z lekko wypełnionym pęcherzem. Lekarz bada pacjentkę, zakłada wziernik ginekologiczny i przy pomocy specjalnego cewnika wstrzykuje do macicy odpowiednio przygotowany roztwór, który zawiera specjalnie wyselekcjonowane plemniki. zabieg ten przeważnie jest bezbolesny. Zaleca się by pacjentka pozostała po zabiegu parę minut na fotelu ginekologicznym.

 

Powikłania po inseminacji występują bardzo rzadko i są to: krwawienia z szyjki macicy, bóle, zakażenie miednicy mniejszej oraz powikłania, które związane są ze stymulacją jajeczkowania, tj. ciąża wielopłodowa lub zespół hiperstymulacyjny.

 

Po przeprowadzonym zabiegu inseminacji należy cierpliwie czekać, a po upływie 2 tygodni wykonać test ciążowy. Inseminacja wykonywana jest 3 do 6 cykli płciowych kobiety. Zabieg inseminacji nie wpływa negatywnie ani nie zaburza rozwoju dziecka.

 

Zapraszamy do wymiany doświadczeń i informacji na powyższy temat na naszym
forum dyskusyjnym