Depresja poporodowa

Depresja poporodowa

Depresją po urodzeniu dziecka, tzw. depresją postnatalną lub poporodową nazywamy zespół zaburzeń afektywnych o dość szerokim spektrum. Główny objaw tego schorzenia to dość wyraźne obniżenie nastroju matki, występujące w pierwszym półroczu zaraz po porodzie.

 

Większość kobiet, cierpiących na depresję poporodową, pod wpływem napiętnowania społecznego bądź nieuzasadnionych obaw o możliwość utraty władzy rodzicielskiej często kryje się ze swoimi uczuciami, cierpiąc samotnie.

Pomimo, że sprawia im to przeogromne trudności, starają się opiekować maluszkiem. Z czasem trudności te wzrastają do tego stopnia, że zaczynają to uniemożliwiać. Depresja poporodowa jest poważną chorobą wymagającą specjalistycznego leczenia.

 

Depresja poporodowa w przeciwieństwie do Baby Blues nie przemija sama, a jeżeli nie zacznie być leczona, po pewnym czasie może spowodować dużo cięższą postać chroniczną, która jest o wiele trudniejsza do leczenia. Większość kobiet wraca całkowicie do zdrowia wskutek odpowiednich warunków, jakie się im zapewni: właściwa informacja, opieka medyczna, leczenie farmakologiczne i wsparcie ze strony najbliższych jej osób.

 

Zdiagnozowanie depresji poporodowej jest możliwe na podstawie rozpoznania jej objawów: obniżony nastrój, napięcie, płaczliwość, poczucie fizycznego i psychicznego wyczerpania, stany lękowe, niechęć do opieki nad dzieckiem, zaniżone poczucie własnej wartości, różnego rodzaju bóle oraz problemy ze snem.

 

Depresja poporodowa może dopaść nawet najlepszą matkę, nie oszczędzając nikogo, dlatego też nie powinna powodować u cierpiącej na nią matki poczucia winy ani wstydu. W przypadku depresji, należy niezwłocznie zwrócić się o pomoc zamiast próbować samotnie walczyć z tymi trudnymi emocjami.

 

Zapraszamy do wymiany doświadczeń i informacji na powyższy temat na naszym
forum dyskusyjnym