Co mnie w Tobie zachwyciło

Może ty mi powiesz jak to było 
Co mnie w tobie zachwyciło? 
Żeby chociaż coś się śniło - skąd! 

Głupio się zaczęło, niezbyt miło. 
Co mnie w tobie zachwyciło? 
Co to było, ślepa siła - błąd? 

I chodzisz za mną jak uparty cień 
Nasze usta siebie pragną 
Przez calutki dzień. 

Bez reszty pamięć 
Wciąż wypełniasz mi 
Bo dookoła, bezustannie ty, tylko ty! 

Może ty mi powiesz jak to było 
Co mnie w tobie zachwyciło? 
Tak beztrosko sobie żyłam tu. 

No i nagle wszystko się zmieniło 
Co mnie w tobie zachwyciło? 
Co mnie w tobie zachwyciło, co? 

Może ty mi powiesz jak to było 
Co mnie w tobie zachwyciło? 
Chciałam zerwać, ale siły brak. 

Coś mi się wydaje, że to miłość 
Co mnie w tobie zachwyciło? 
Chyba wreszcie na nas przyszło, tak! 

A gdy się stało to już człowiek wpadł 
Wszystko wokół pojaśniało 
Kto by wcześniej zgadł? 

Niech będzie z nami 
Poprzez wszystkie dni 
Bo po prostu się kochamy - my! tylko my! 

Może ja ci powiem, jak to było 
Co mnie w tobie zachwyciło, 
Chyba miłość wzięła dwoje nas. 

Już się dokonało i spełniło 
To, co mnie porwało, zachwyciło 
Nic innego tylko miłość 
Tylko miłość wzięła sobie nas!

 

Autor tekstu: Zbigniew Stawecki; Kompozytor: Wiktor Stroiński; Wykonanie oryginalne: Irena Jarocka (1974)