Baran

wierszyk o baranie

 

Przyszedł baran do barana
I powiada: "Proszę pana,
Nogi bolą mnie od rana,
Pan mnie weźmie na barana".
 
Baran tylko głową kręci:
"Nosić pana nie mam chęci,
Ale znam pewnego wilka,
Który nosił razy kilka".
 
Trwoga padła na barany:
"Dobrze pomyśl , mój kochany,
Wiesz co było swego czasu?
Nie wywołuj wilka z lasu!"
 
Baran słysząc to zbaraniał,
Baran dłużej się nie wzbraniał,
I - choć rzecz to niesłychana-
Wziął barana na barana.
 
Autor wiersza: